اني لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و انما خرجت لطلب الاصلاح في امة جدي ،اريد ان امر بالمعروف و انهي عن المنکر و اسير بسيرة جدي و ابي علي بن ابيطالب
« من به جهت خود خواهي و گردنکشي و فتنه انگيزي و ستمگري خارج نشدم، بلکه به قصد اصلاح امت جدم خروج کردم. مي خواهم به معروف فرمان دهم و از منکر باز دارم و بر سيره جدم و پدرم علي بن ابيطالب (ع) رفتار کنم »
امام حسين (ع) وقتي از مکه به قصد کوفه حرکت کرد، در بين راه به فرزدق برخورد. امام اوضاع عراق را پرسيد، او جواب داد که ؛ دلهاي مردم با شما ولي شمشيرهايشان بر ضد شماست. امام (ع) درباره انگيزه سفر خود به او فرمود : « ان هولاء قوم لزموا طاقه الشيطان و توکو اطاعة الرحمن و اظهر و الفساد في الارض و ابطلوا الحدود و شريط الخور و استاثروا في اموال الفقرا و المساکين انا اول من تام بنصرة دين الله و اعزاز شرعة و الجهاد في سبيله لنکون کلة الله هي العليا »
اينان جماعتي هستند که از شيطان اطاعت کرده و طاعت رحمان را ترک نموده اند. آنان فساد را ظاهر و حدود الهي را باطل کرده اند، شراب مي نوشند و در اموال فقرا و مساکين طبق ميل خود رفتار مي کنند . من از همه براي ياري دين خدا وند و عزيز گرداندن شرع و جهاد در راه خدا سزاوارترم تا اينکه کلمه الله اعتلا يابد.»
امام حسين (ع) در نامه اي که به اشراف بصره نوشت فرمود : « و قومو بعثت رسول اليکم بهذا الکتاب دانا ادعوکم الي کتاب الله و سنة نبيه نان السنه . قياميت و اني البدعة قد احييت »
( من فرستاده خود را با اين نامه بسوي شما روان کردم و شما را به کتاب خدا و سنت پيامبر او دعوت مي کنم. به درستي سنت مرده و بدعت زنده شده است)
هنگامي که مروان حاکم مدينه به امام حسين (ع) پيشنهاد کرد که با يزيد بيعت کند ، امام در پاسخ او سخناني را فرمود که هدف از قيام او را روشن مي کند : « انا الله و انا عليه راجعون و علي الاسلام السلام اذ قديليت الامة» [ براي مثل يزيد؛ وقتي مردم به حاکمي مانند يزيد گرفتار آيند بايد با اسلام خدا حافظي کرد .]
هنگامي که امام حسين (ع) با سپاه حر برخورد مي کند ، در وقت نماز براي اصحاب خويش خطبه اي خواند؛ در قسمتي از اين خطبه چنين آمده است : « اما بعد فقد نزل بنام الامه ما قد ترون دان الدنيا قد تغيرت و الحق لا يعمل به والي الباطل لا يتناهي منه ليرغب المومن في لقاء ربه حقا حقاً فاني لا اري الموت الاسعاده و الحياة مع الظالمين الابرما».
[ وضعيتي پيش آمده که مي بينيد. اوضاع زمانه دگرگون شد، زشتي ها آشکار گشته و نيکيها و فضيلتها رخت بربسته است، از خوبيها تنها جز اندکي به اندازه قطرات ته مانده ظرف آب برجاي نمانده است، مردم چون چهارپايان به زندگي پست و ذلت باري تن داده اند. آيا نمي بينيد که به حق عمل نمي شود و باطل مورد نهي قرار نمي گيرد؟ در چنين روزگاري شايسته است که شخص مومن ديدار پروردگارش بشتابد،براستي من مرگ را جز سعادت و زندگي با ستمکاران را جز سعادت و زندگي با ستمکاران را جز رنج و نکبت نمي بينم.]
قال الحسین علیهالسلام لولید بن عقبه:
«انّا اهل بیت النبوة و معدن الرسالة و مختلف الملائکة و بنا فتح اللّه و بنا ختم اللّه. و یزید رجل فاسق، شارب الخمر، قاتل النفس المحرمة، معلن بالفسق و مثلی لایبایع بمثله».
امام حسین ع به ولیدبن عقبه فرمودند :
ما اهل بیت نبوت و معدن رسالت هستیم و محل امد و شد ملائکه هستم ..توسط ما خداوند شروع میکند و توسط ما ختم میکند
و یزید مردی فاسق و شارب خمر و قاتل است و اعلان به گناه و فسق است و کسی مانند من با فردی مانند یزید بیعت نمی کند !
الا وان الدعى بن الدعى قد ركز بنين اثنتين ، بين السلة و الذلة ، و هيهات منا الذلة ، ياءبى الله لنا ذلك و رسوله و المومنون ، وحجور طابت و طهرت ، و اتوب حمية ، و نفوس ابية ، من ان نؤ ثر طاعة اللئام على مصارع الكرام ، الا وانى زاخف بهذه الاسرة على قلة العدد و خذلان الناصر .
((آگاه باشيد! كه اين فرومايه (ابن زياد) و فرزند فرومايه مرا در بين دو راهى شمشير و ذلت قرار داده است ما كجا و ذلت كجا چرا كه خدا و پيامبرش و مومنان از ذلت پذيرى ما ابا دارند و دامنهاى پاك مادران و مغزهاى با غيرت و نفوس با شرافت پدران ، روا نمى دارند، كه اطاعت افراد لئيم و پست را بر قتلگاه كرام و نيك منشان مقدم بداريم . آگاه باشيد! كه من با اين گروه كم و با قلت ياران و عقب نشينى كنندگان ، براى جهاد آماده ام )).
منبع : سایت قرآنی المبین
