آيا مي دانيد سيب زميني چه ويتاميني دارد؟

سيب زمينی به خصوص تازه و پوست نکنده آن حاوی مقاديری پروتئين و ويتامين به خصوص ويتامين ث است. سيب زمينی اگر برای مدتی طولانی انبار شده يا برای مصرف پوست کنده شده باشد تا حدودی خواص غذايی خود را از دست می دهد.
با اين حال سيب زمينی سرخ کرده همچنان حاوی پتاسيم و ويتامين ث است.
ويتامين ث يک آنتی اکسيدان است و به توليد پروتئينی به نام "کولاژن" که تشکيل دهنده استخوان، غضروف مفاصل، عضلات و رگ های خونی است کمک می کند.
سيب زمينی مهمتر از هر چيز منبع نشاسته (کربوهيدرات) و همچنين مقداری مواد معدنی مانند پتاسيم و کلسيم است.

BBC

نقش ويتامين c در كاهش دردهاي تنفسي

مصرف ويتامين سي در كاهش درد مبتلايان به تنگي نفس شديد موثر است .
پژوهشگران استراليايي معتقدند, بيماران مبتلا به تنگي نفس شديد معمولا به علت سو تغذيه ناشي از مشكلا‌ت تنفسي‌,كمبود ويتامين دارند.اين بيماران با رساندن ويتامينها به ويژه ويتامين سي به بدنشان ميتوانند دردهاي ناشي از تنگي نفس را كاهش دهند .
واحد مرکزي خبر

گزارشى از فعاليت ها و دستاوردهاى دكتر عباس اولياء

پيشگام راديو شيمى ايران

افسانه بهرامى

پدر علم هسته اى ايران دكتر عباس اولياء شامگاه شنبه ۳۰/۲/۸۵ چشم از جهان فرو بست. دكتر عباس اولياء از بنيانگذاران بخش توليد راديوايزوتوپ در مركز تحقيقات هسته اى ايران است. راديوايزوتوپ در واقع به عناصرى اطلاق مى شوند كه خاصيت پرتوزايى يا راديواكتيو دارند و مى توانند به صورت طبيعى يا مصنوعى در دسترس محققان و متخصصان قرار گيرند. بهره گيرى از اين فناورى ظرافت هاى بسيارى را مى طلبد و ايده به كارگيرى آن در كشورمان نخستين بار توسط دكتر اولياء مطرح شد. هر چند كه حاصل فعاليت هاى راديوايزوتوپ ها دكتر اولياء عمدتاً در زمينه كاربردهاى پزشكى آن بوده است، اما در سايه تلاش هاى وى امروز ايران در اين زمينه به خودكفايى رسيده است كه در زندگى انسان نقش بسيار مهمى دارد. اين فناورى در بسيارى از فعاليت هاى بشرى از جمله كشاورزى، صنعت، پزشكى، باستان شناسى، اندازه گيرى تركيب مواد معدنى، تعيين مقدار رطوبت، تشخيص جنس و ويژگى كانى ها، صنعت سيمان و... استفاده مى شود. اين دستاورد علاوه بر كاربرد در استريل كردن محصولات يك بار مصرف پزشكى در صنايع غذايى و توليد محصولات كشاورزى (اصلاح بذر جو، گندم) نقش عمده اى دارد.در ادامه شرح مختصرى از تاريخچه زندگى و فعاليت هاى علمى- پژوهشى دكتر آمده است.گفتنى است روز چهارشنبه (تاريخ ۲۷/۲/۸۵) هنگامى كه ايشان در قيد حيات بودند طى مراسمى از ۵۷ سال خدمت صادقانه و تلاش هاى علمى و خدمات وى در موسسه توسعه دانش و پژوهش ايران تقدير شده است.در اين مراسم كه با حضور تعداد زيادى از محققان و كارشناسان پژوهش هاى هسته اى و همچنين دوستان و همكاران استاد در سازمان انرژى اتمى ايران برگزار شد، با پيام رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام آغاز به كار كرد. حجت الاسلام هاشمى رفسنجانى در پيام خود آورده است: تكريم و تجليل از ۵۷ سال خدمات علمى- پژوهشى جناب آقاى دكتر عباس اولياء موجب خوشوقتى است. جهاد قابل تقدير مردان بزرگ مثل دكتر اولياء به مرحله قابل ملاحظه اى از تكامل رسيده و به كاميابى هاى درخور توجهى دست يافته است. از خداوند سبحان براى آقاى دكتر اولياء كه ۵۷ سال صادقانه خدمت كرده، بنيانگذار آزمايشگاه توليد راديودارو و ايزوتوپ هاى صنعتى و اشاعه دهنده اين دانش در ايران بوده اند و به همين دليل نيز نشان پژوهش هاى كشورى را در سال ۱۳۷۶ دريافت كرده اند طول عمر و توفيق بيشتر آرزو مى نمايم.» دكتر عباس اولياء در سال ۱۳۰۵ در تهران متولد شد. پس از گذراندن مقاطع مختلف تحصيلات دانشگاهى در سال ۱۳۲۸ تدريس در دانشگاه تهران را آغاز كرد. سپس در سال ۱۳۴۶ موفق به دريافت مدرك دكتراى راديوشيمى از مركز تحقيقات هسته اى ساكلى در دانشگاه پاريس شد.وى درباره تحصيلاتش گفت: «من سال ۱۳۰۵ در تهران متولد شدم. دوران دبستان را در پامنار گذراندم. براى دبيرستان به چهارراه مخبرالدوله رفته و در مدرسه ايرانشهر شش كلاس دبيرستان را تمام كردم. پس از اين دوران وقتى در كنكور شركت كردم دندانپزشكى قبول شدم منتها اين رشته را رها كرده و وارد دانشكده علوم شدم و در رشته شيمى تحصيل كردم. بعد از فارغ التحصيلى به مدت ۱۲ سال در دانشكده مشغول تدريس شدم. بعد كه بحث و صحبت هاى انرژى اتمى مطرح شد وارد مركز اتمى دانشگاه تهران شدم.»دكتر اولياء در دوره اى از زندگى خود براى تحصيل در پاريس به سر برد و پس از پايان تحصيلات و اخذ مدرك دكتراى راديوشيمى به ايران برگشت. پس از بازگشت با تلاش هاى فراوان خود توانست بخش راديوايزوتوپ مركز تحقيقات هسته اى سازمان انرژى اتمى ايران را راه اندازى كند و در دوره اى رئيس مركز تحقيقات هسته اى سازمان انرژى اتمى شده و از ابتداى پيروزى انقلاب تا زمان حيات قائم مقام رئيس مركز تحقيقات هسته اى بود. علاوه بر اين وى استاد نظرى و علمى راديوشيمى، شيمى هسته اى، خواص پرتوهاى هسته اى، تهيه توليد ايزوتوپ ها و كاربرد آنها در پزشكى و صنعت و حمل و نقل و مواد راديواكتيو در دوره هاى كارشناسى، كارشناسى ارشد دانشگاه علوم پزشكى تهران و دوره هاى مختلف حفاظت در برابر اشعه سازمان انرژى اتمى بود. وى همچنين از سال ۱۳۶۲ تا زمان حيات همكارى هايى در تهيه و توليد راديو داروها، كيت هاى راديودارويى و راديوايزوتوپ هاى صنعتى داشته است.وى مى گفت: «من سال ۱۳۸۰ بازنشسته شده ام اما تا زمانى كه جان دارم و مى توانم، كار مى كنم. حالا هم هفته اى سه روز به مركز تحقيقات مى روم تا با آنها همكارى كنم. مكاتباتى را كه با خارج دارند برايشان انجام مى دهم.» دكتر اولياء در زمان حيات موفق به دريافت لوح ها و تقديرنامه هاى مختلفى شد، از جمله: دريافت جايزه علمى از دانشگاه تهران، دريافت لوح سپاس به مناسبت چهلمين سال خدمت از سازمان انرژى اتمى ايران در سال ،۱۳۶۸ دريافت تقديرنامه به عنوان مدير نمونه در سال ،۱۳۷۰ دريافت نشان درجه دوم پژوهش از رياست محترم جمهورى اسلامى ايران در سال ۱۳۷۶ و...وى در مورد بهترين لوح تقديرى كه تاكنون دريافت كرده گفت: «تقديرنامه هاى بسيارى دريافت كردم، ولى ارزشمندترين لوح تقدير را از آقاى رفسنجانى گرفتم.»•••ايسنا نيز به نقل از وى در حاشيه مراسم تجليل از خدمات علمى اش كه در موسسه توسعه دانش و پژوهش ايران برگزار شده بود، گفت: «زمانى كه رآكتور خيابان اميرآباد ساخته شد، اقدام به ساخت آزمايشگاه هاى صنعتى كرديم و پس از ۴۰ سال فعاليت رآكتور از دانشگاه تهران به سازمان انرژى اتمى ايران منتقل شد. ساختمان هاى تهيه و توليد راديوايزوتوپ، كنترل كيفى و خانه حيوانات براى آزمايش و تزريق راديوداروها به حيوانات را تاسيس كرده و در حال حاضر نيز با خودكفايى كامل تمام راديوداروهاى مورد نياز كشور را تهيه مى كنيم. در حال حاضر نيز پس از سال ها فعاليت تا جايى كه توان داشته باشم در خدمت كشورم بوده و در پروژه ها و ارتباطات بين المللى مركز تحقيقات هسته اى همكارى دارم.»و اما سرانجام دكتر عباس اولياء پس از ۵۷ سال خدمت دار فانى را وداع گفت و بار ديگر كشور ما در سوگ بزرگمردى ديگر نشست.دكتر مصطفى سهراب پور رئيس مركز تابش گاماى سازمان انرژى اتمى نيز به ايسنا گفته است: «مرحوم دكتر اولياء يكى از شريف ترين انسان هايى بود كه در طول سال هاى طولانى خدمات گسترده و ارزنده اى را به كشور ارائه داد و با راه اندازى آزمايشگاه مركز راديوايزوتوپ در دانشگاه تهران با كمترين امكانات به پرورش دانشجويان بى شمارى پرداخت كه در حال حاضر با اقتدار كامل ايران را به سكوى والاى دانش هسته اى رساندند و به واقع افتخارات امروز در اين عرصه حاصل تلاش چنين دانشمندانى است.»دكتر احمد قريب رئيس سابق مركز تحقيقات سازمان انرژى اتمى نيز با ابراز تاسف از ضايعه درگذشت اولياء گفت: «دكتر اولياء عالمى ديندار، فعال و هدفمند بود كه حتى در روزهاى آخر عمرش نيز با وجود بيمارى و مشكل رفت و آمد باز هم در سازمان انرژى اتمى ايران حضور پيدا مى كرد. مرحوم اولياء روح بزرگى داشت و با رفتار و كردار خود و نه با امر و فرمان افراد زيادى را به كار پژوهش سوق مى داد و در طول ۳۰ سال آشنايى كه با وى داشتم هيچ گاه نديدم كه از فعاليت باز بماند.»وى در ادامه گفت: «هر روز شاهد از دست دادن اسوه هايى هستيم كه كمتر نظيرشان يافته مى شود و اميدواريم كه جوانان امروز منتهاى سجاياى اخلاقى روال كارى چنين افرادى را پيشه خود قرار داده و با الگوگيرى از آنها در پيشرفت هرچه بيشتر كشور گام بردارند.»دكتر رضا امراللهى رئيس اسبق سازمان انرژى اتمى ايران و رئيس موسسه توسعه دانش و پژوهش ايران نيز به ايسنا گفته است: «دكتر اولياء انسانى به تمام معنا بود كه تمام مدت در آ زمايشگاه راديوايزوتوپ كه با پيگير ى ها و تلاش هاى وى تاسيس شده بود، كار كرد و علاوه بر آموزش اين علم به اشاعه فرهنگ پژوهش در ميان دانشجويان خود پرداخت.»پيكر اين استاد روز دوشنبه (۱/۳/۸۵) با حضور جمع كثيرى از استادان، پژوهشگران و كارشناسان علوم هسته اى كشور، تنى چند از نمايندگان مجلس، رئيس و جمعى از معاونان، مشاوران و كارشناسان سازمان انرژى اتمى و دوستداران آن مرحوم از مقابل اين سازمان تشييع و براى خاكسپارى به بهشت زهرا منتقل شد.دكتر صديق مشاور علمى رئيس سازمان انرژى اتمى ايران با گراميداشت مقام علمى اين دانشمند و ابراز تاسف از فقدان وى گفت: «دكتر عباس اولياء همواره مشوق دانشجويان علاقه مند به تحصيل و تحقيق در مسائل علمى بوده و از پيشگامان و به تعبيرى پدر علم راديوداروى ايران به شمار مى رود.»گروه علم روزنامه شرق فقدان اين دانشمند بزرگ را به خانواده ايشان و تمام پژوهشگران تسليت مى گويد.

روزنامه شرق

كشف فسيل گونه هاى ناشناخته اى از دايناسورها

ايسنا: جست وجوى دو ساله دانشمندان در معدن متروكه اى در منطقه اى موسوم به Dinosaur Ridge در نهايت منجر به كشف فسيل هاى ارزشمندى شد كه حيرت دانشمندان و ديرين شناسان را به دنبال داشته است. «مت موسبروكر» مدير موزه تاريخ طبيعى موريسون در آمريكا گفت: «دو سال تحقيق و جست وجو در يك معدن قديمى زغال سنگ در منطقه اى موسوم به Dinosaur Ridge فسيل هاى ارزشمندى را به ما نشان داد كه دهه ها از ديدن آنها غفلت كرده بوديم.» در ميان اين كشفيات ارزشمند تركيب نادرى از فسيل ها و رد پاها و نقش پاها بر روى سنگ ها پيدا شد كه حيرت ديرين شناسان را به دنبال داشته است. به گفته ديرين شناسان رد پاهاى پيدا شده بر روى سنگ ها احتمالاً متعلق به گونه هاى ناشناخته اى از دايناسورها بوده است. وى در خصوص اين كشف بزرگ گفت: «حقيقتاً آنچه را كه مى ديدم نمى توانستم باور كنم. اين كشفيات ارزشمند، نخستين آثار رد پاى كشف شده در كلرادو آمريكا هستند.» اين منطقه كه در ۱۵ مايلى غرب دنور آمريكا واقع شده، مكانى است كه نخستين فسيل دايناسور و ردپاى متعلق به آنها در غرب كشف و شناسايى شد. اين ردپاها و فسيل ها متعلق به ۱۵۰ ميليون سال پيش يعنى پيش از شكل گيرى كوه هاى راكى است. اين كشفيات شامل هفت گونه فسيل متعلق به دايناسورهاى گوناگون است كه تمامى اين فسيل ها در محيطى مرطوب و در اطراف يك رودخانه كهن فشرده شده اند. دانشمندان اعلام كردند براى كشف فسيل هاى بيشتر به اكتشافات خود در اين منطقه ادامه خواهند داد.

نظریه جدیدی در تکامل انسان

بسیاری از دانشمندان معتقد هستند که حدود 6.3 میلیون سال پیش اجداد انسان و شامپانزه ها از یکدیگر تفکیک شدند و خداحافظی برای همیشه صورت گرفت، اما تحقیقات اخیرآ نشان می دهد که تعدادی از نسلهای بعدی دوباره بازگشته اند.
این نتیجه ایست که دانشمندان با مقایسه ای برروی ژنهای انسان و نزدیکترین خانواده حیوانی آن در طراحی بصری از ژنهای انسان اولیه با جزئیاتی به مراتب فراتر از آنچه استخوانهای فسیلی نشان می دهند، به دست آورده اند.
با توجه به این نظریه، شامپانزه ها و انسان ها هردو جد میمون مانند داشتند. اما هنگامی که دو گونه ی پدیدار شده از هم جدا شدند، این تفکیک به درستی صورت نگرفته است. به نظر می رسد بعضی از اعضای این دو گروه حدود 1.2 میلیون سال پس از اولین باری که از هم تفکیک یافتند، دچار اصلاح نژادی شدند.

اثبات این تئوری به این معنی خواهد بود که انسان امروزی زاده چیزی شبیه به ترکیب (Hybrid) "میمون - انسان" است. این ایده جدیدی است که از نظریه شایع روبه انقراض بودن هیبریدها متابعت نمی کند.

این تئوری همچنین اشاره به تعدادی از قدیمی ترین استخوانهای انسان اولیه - از جمله جمجمه 7 میلیون ساله ی Toumai که در 2001 در چاد از خاک بیرون آورده شد - دارد که ممکن است متعلق به دسته غیر هیبریدی منقرض شده باشد و اصلا از اجداد انسان نباشد.

این ماجرا که توسط تیمی از متخصصان ژنتیک و آمارگران محیط زیست از براد انستیتو (Broad Institute) در ماساچوست پیگیری می شود، نه تنها روشنگر اصل و بنیاد انسان است، بلکه سؤالهایی را در مورد چگونگی بوجود آمدن گونه های جدید در ذهن می پروراند. این تحقیق تازه ترین یافته هادر مورد ژنها و کروموزوهای انسان است که آخرین بار در سال 2003 تکمیل شد.

جیمز مالت (James Mallet) متخصص ژنتیک در دانشگاه لندن که در این تحقیق شرکت نداشت اینطور می گوید:

"این موضوع با نظریه کرکی بودن گونه ها مطابقت می کند، آنها پس از مدتی - میلیونها سال - به شکل واقعی خود درمی آیند."

شواهد وجود اجداد میمون شکل و پدیده اصلاح نژادی در انسان از مقایسه قسمتهایی از ژن و کروموزوهای آنها با هم و با انواع گوریل، اورانگوتان و بوزینه ها پدیدار شد. دانشمندان اکنون به دنبال آنند تا دریابند آیا رویداد هیبریداسیون در میان گونه های دیگر نیز رخ داده یا نه؟

اریک لندر (Eric S.Lander) از ام آی تی می گوید: "تفکیک میان این دو گونه ردپایی را بر روی ژنها و کروموزومهای ما بر جای گذاشت. قبلا هیچگاه قادر نبودیم تا اینگونه به موجودات بنگریم. آنچه اکنون بدان نیاز داریم ،جمع آوری اطلاعات بیشتر است."

ساعت ژنتیک تکامل
بشر دارای 23 جفت کروموزوم است که حدود 30,000 ژن را در بر دارد. هر ژن از لایه های DNA تشکیل یافته که ترتیب این لایه ها در اثر جهش یا تحول در طول زمان تغییر می کنند. سرعت وقوع این تغییر نسبتا ثابت و بسیار آرام است.


در نتیجه، تحولات ژنتیکی می تواند به عنوان نوعی ساعت تکاملی بکار گرفته شود. تفاوت تعداد DNA ها در دو گونه ی متفاوت، با ژن یکسان، نشاندهنده طول مدت جدا بودن گونه ها - از زمان آخرین اصلاح نژادی و تقسیم ژن ها - است.

هنگامی که نیک پترسون (Nick Patterson) در MIT با همکارانش به مقایسه ژنهای انسان با شامپانزه پرداختند، پی بردند که یکی از کروموزوها - کروموزوم X زنانه - 1.2 میلیون سال جوانتر از دیگر کروموزومهاست، این نشان داد که هر دو گونه دارای یک جد مشترک بودند که کروموزوهای X خود را از او گرفته اند.

انسان و شامپانزه دوبار از یک دیگر جدا شده اند
بهترین توضیحی که به ذهن دانشمندان می رسد این است که انسانهای پیشین و شامپانزه ها نه فقط یکبار، بلکه دوبار از یکدیگر جداشدند. اولین باربیش از 6.3 میلیون سال پیش و دومین بار حداقل یک میلیون سال پس از آن بود.

آنچه احتمالا رخ داده این است که بعضی از انسانها توسط تعدادی از شامپانزه ها تولید یافته اند و این مسئله با وجود تفاوتهای فیزیکی میان این دو گروه، آنقدرها هم که به عجیب نظر می رسد نیست.

دیوید ریچ (David Reich) متخصص ژنتیک می گوید: "به نظر من جالبترین موضوع این رخداد، روند وسیع و درازمدت ژنهاست که روش خلاقانه ی دیگری در فرضیه تکامل است."

جیمز مالت می گوید: "نظریه پیدایش تدریجی گونه های جدید مورد توجه چارلز داروین (Charles Darwin) بود. اما در اوایل قرن 20 شکاف میان گونه ها و پیدایش دوباره ی آنها با پیوندهای قوی و مستحکمتر نظر بیولوژیست ها را به سوی خود جلب کرد."

به گفته مالت حدود 10 درصد از گونه های حیوانی قابلیت اصلاح نژادی با انواع مربوطه را دارند حتی اگر رقم این اتفاق در هر جمعیت ناچیز باشد.
منبع : سايت فريا