کاوشگر ژاپنی 'موفق به نمونه برداری از يک سيارک شد

دانشمندان می گويند يک فضاپيمای ژاپنی به نخستين کاوشگری بدل شده که موفق به نمونه برداری از سطح يک سيارک می شود.

اين کاوشگر موسوم به "هايابوسا" - معادل ژاپنی شاهين - موقتا بر سطح سيارک آيتوکاوا فرود آمد و با پرتاب يک گلوله کوچک توانست مواد سطح سيارک در محل اصابت را لق کند تا امکان جمع آوری آنها پديد آيد.

دانشمندان معتقدند اين کاوشگر موفق شده مواد لق شده را جمع آوری کند با اين حال تنها پس از بازگشت کاوشگر به زمين در سال 2007 از اين موضوع مطمئن خواهند شد.

دانشمندان در گذشته مواد جمع آوری شده از سطح ماه را تجزيه و تحليل کرده اند، اما سيارک ها می توانند حاوی مواد به جا مانده از دوران تولد منظومه شمسی باشند.

دانشمندان آژانس اکتشافات فضايی ژاپن، ژاکسا، تاييد کردند که هايابوسا برای چند ثانيه در تماس با سطح آيتوکاوا قرار گرفته است.

اين سيارک هم اکنون در فاصله 290 ميليون کيلومتری زمين قرار دارد و دانشمندان فرود هايابوسا بر آن را به فرود يک جامبو جت در يک دره عميق و ناهموار تشبيه کردند.
کاوشگر يک گلوله کوچک فلزی را به سوی سطح سيارک شليک کرد و ظاهرا موفق به جمع آوری مواد غبارآلود سطح آن شد.

کيوتاکا ياشيرو، از سخنگويان ژاکسا، گفت: "به نظر می رسد فرآيند نمونه برداری به خوبی انجام شده باشد."

اسرار سماوی

اين خبر پس از بروز يک رشته مشکلات برای فضاپيمای ژاپنی اعلام می شود.

يکشنبه گذشته، هايابوسا، برای نخستين بار بر اين سيارک که دارای گردشی محوری است فرود آمد اما در پی قطع تماس موقتی با زمين از نمونه برداری بازماند.

تلاشی جداگانه برای فرود آوردن يک روبات کوچک بر سطح سيارک نيز ناموفق ماند.

هايابوسا در ماه مه 2003 پرتاب شد و اوايل دسامبر بايد مدار اين سيارک را ترک کند و راه بازگشت به زمين را در پيش گيرد. انتظار می رود اين کاوشگر در ماه ژوئن 2007 در استراليا فرود آيد.

معاينه و بررسی نمونه های جمع آوری شده از سيارک احتمالا به گشوده شدن اسرار مربوط به چگونگی شکل گيری اجرام سماوی کمک خواهد کرد زيرا تصور می شود سطح سيارک ها، برخلاف سطح اجرام بزرگتر مانند سيارات و اقمار آنها، در طول زمان تغييری نکرده باشد.

طول آيتوکاوا، که نامش از هيديو آيتوکاوا، دانشمند ژاپنی برگرفته شده، 690 متر و عرض آن 300 متر است.
BBc

طراحى هاى طبيعت در خدمت انسان

معمولاً تقليدكردن از ايده هاى ديگران عمل ناخوشايندى است. ولى زمانى كه نوبت به طبيعت مى

رسد، دانشمندان در مى يابند كه مى توانند از آن به عنوان الگو و مقلد استفاده كنند.
به تازگى يك گروه از دانشمندان و مهندسين رشته هاى مختلف علمى از موسسه فناورى جورجياى مركزى به نام «مركز طراحى هاى زيست شناسى مشتق از طبيعت» (CBID) را تاسيس كرده اند. هدف از تاسيس اين مركز بهره بردن از منابع غنى و الهام بخش جهت طراحى ها است كه در فرآيندهاى زيست شناسى وجود دارند. محققين معتقدند كه طبيعت مى تواند الهام بخش طرح ها و راه حل هاى مهندسى موثر، عملى و بادوام باشد و بدين ترتيب ظرفيت بالقوه براى كمك به پيشرفت چشمگير فناورى جديد، مواد و فرآيندها را دارد.
مارك ويسبرگ استاديار زيست شناسى و همتاى مدير CBID مى گويد: «زيست شناسى مى تواند راهنماى قدرتمندى براى درك مشكلات طراحى و مهندسى باشد. فيزيولوژى تطبيقى به ما ياد مى دهد كه هر حيوان براى ادامه بقا مى بايد بر مشكل خاصى فائق آيد. بنابراين هر حيوان طرح خاصى براى يك مشكل خاص است.»
وى ادامه مى دهد: «براى مثال حيوانات مى توانند راه حل هايى براى ساخت موثر تر و طراحى مواد با قابليت هاى جديد را فراهم بياورند. اينها چيزهايى هستند كه طبيعت برطرف كرده و اگر ما در مورد آنها مطالعه كنيم، فرصت آن را خواهيم داشت تا اين دانش و علم را براى خدمت به انسان ها به كار ببنديم. اين استدلال را مى توان تا فرآيندهاى بوم شناسى هم توسعه داد. اين موارد و استدلال اصول هدايت كننده و اساس اين مركز هستند.»
ماموريت اين مركز ارتقاى تحقيقات چند رشته اى در سراسر دنيا و آموزش طراحى هاى مشتق از زيست شناسى در بخش فناورى دانشگاه جورجيا است. اين محققين همچنين قصد دارند تا با ارتباط مقامات دولتى و صنعتى آنها را متقاعد كنند كه طبيعت مى تواند راه حل و طراحى هاى بى نظيرى براى مشكلاتى كه آنها در پيش رو دارند فراهم كند.
ويسبرگ توضيح مى دهد تحقيقاتى كه وى جهت درك هدايت بويايى خرچنگ ها براى «دفتر پژوهش هاى دريايى» انجام مى داد منشاء علاقه اش در اين زمينه بود. نيروى دريايى به اين فرآيند علاقه مند بود زيرا قصد ساخت دستگاه هاى مستقل با خصوصيات مشابه را داشت.
يكى ديگر از مسئولين اين مركز مى گويد: «ما قصد داريم بدانيم كه طبيعت چگونه فعاليت هايى مانند جمع آورى و جابه جا كردن انرژى را انجام مى دهد و سپس ببينيم كه آيا مى توان اين فرآيندها را براى استفاده در حوزه انسانى تفسير و به كار برد.» وى اضافه مى كند: «اين مركز محل خوبى براى اين نوع پژوهش است و به مهندسين اين امكان را مى دهد تا تخصص خود را در حوزه زيست شناسى به كار برده و روش هاى نوينى براى طراحى و حل مشكلات بيابند.»
ScienceDaily.com,oct.2005
روزنامه شرق

دنباله دارها عامل نابودى مردمان باستانى

«ريچارد فاير استون» دانشمند علوم هسته اى در كنفرانس «Clovis in the Southeast» كه اخيراً در كاليفرنيا تشكيل شد، گفت: احتمال دارد كه يك شهاب سنگ توضيح «سريع و

ناخوشايند» اتفاقى است كه براى يك فرهنگ باستانى آمريكاى جنوبى رخ داده است.وى مى گويد بر اين باور است كه «ناحيه هاى برخورد» به جاى مانده بر روى عاج ماموت ها كه در منطقه Gainey Mich يافت شد توسط ذرات مغناطيسى مملو از تيتانيوم و اورانيوم به وجود آمده اند. اين دانشمند بخش آزمايشگاه ملى لارنس بركلى مى گويد: اين تركيبات مشابه سنگ هايى است كه بر روى ماه و همچنين در شهاب سنگ هايى اقمارى كه حدود ۱۰هزار سال پيش بر روى زمين فرود آمدند، يافت مى شود.
«فاير استون» اضافه مى كند براساس مشاهداتى كه از مواد مشابه كه در ناحيه Clovis كاليفرنيا كشف كرده است تخمين مى زند برخى دنباله دارها حدود ۱۳ هزار سال پيش به منظومه شمسى كوبيده اند. اين دنباله دارها با سرعتى برابر يك هزار كيلومتر در ساعت به زمين برخورد مى كرده و بدين ترتيب بسيارى از انواع حيات را از بين برده و باعث جهش در بقيه اشكال حيات شدند.
وى ادامه مى دهد اين ذرات بسيار شبيه موادى هستند كه از ماه فرود مى آيند، يعنى تنها نقطه اى كه تيتانيوم با اين عظمت بالا يافت مى شود.«ريچارد كالاوى» كه يك باستان شناس آماتور است در اين باره مى گويد كه فرضيه فاير استون باعث تعجب وى شده است.
كالاوى كه از برخى از اشياى به نمايش گذاشته شده در اين كنفرانس ديدن مى كرد، مى گويد: «تا به حال فكر مى كردم كه يك فرد نسبتاً واقع بين هستم. شنيدن اينكه اجرامى از منظومه شمسى باعث چنين واقعه اى شده واقعاً شوكه كننده است.»اخيراً نيز يكى ديگر از باستان شناسان دانشگاه كاروليناى جنوبى در مورد برخى از يافته هاى خود در منطقه Topper سخنرانى كرد. وى مى گويد شواهدى را يافته كه نشان مى دهد انسان ها پيش از زمانى كه قبلاً تصور مى رفت در آمريكاى جنوبى زندگى مى كردند. وى تصاويرى از بسيارى ابزار آلات كه در دو مترى زير خاك كشف كرده و مربوط به ۱۶ هزار سال هستند را به نمايش گذاشت.
www. News.Yahoo.com

كوچك ترين روبات جهان

جزيره دانش: پژوهشگران كالج دورتموند در ايالات متحده آمريكا روبات بسيار كوچكى ساخته اند كه ۲۰۰ عدد از آنها در نوك انگشت شما جاى مى گيرد. اين ماشين هاى كوچك مانند كرم كوچكى با

سرعت ۲۰۰ ميكرون در ثانيه عرض يك شبكه برق را مى پيمايند؛ اين سرعت در مقايسه با اندازه آنها بسيار زياد است. هدف پژوهشگران از ساختن اين روبات هاى كوچك اين است كه بتوانند با كمك آنها قطعه هاى بسيار ريز را در جاى مناسب قرار دهند. آنان اميدوار هستند چنين ماشين هايى روزى براى ترميم مدار تراشه هاى رايانه به كار گرفته شوند. روبات دورتموند برخلاف ديگر روبات هاى مينياتورى كه موتور، چرخ و باترى هاى بزرگى دارند، فقط تكه كوچكى از سيليكون انعطاف پذير، دو بايت حافظه و دو كنشگر(actuator) دارد كه انرژى شيميايى را به حركت تبديل مى كنند. پژوهشگران از رايانه براى تنظيم كردن بار الكتريكى روى شبكه بهره گرفتند و از اين راه مى توانستند جهت و سرعت روبات را تعيين كنند. وقتى بار الكتريكى افزايش مى يافت، كنشگر روى دم روبات داراى بار مخالف مى شود و در نتيجه به صفحه جذب مى شود. اين كار باعث مى شود پاى جلويى كوچكتر حدود ۱۰ نانومتر به جلو جابه جا شود. اين روبات در بيشترين سرعت خود، ۲۰ هزار گام در ثانيه برمى دارد. كار بعدى پژوهشگران اين است كه روبات هاى ديگرى روى اين ماشين سوار كنند تا بتوانند كارهاى پيچيده ترى مانند ترميم رايانه را انجام دهند.

ارتباط كروموزوم تلومر با طول عمر

ايسنا: به گفته گروهى از مهندسان ژنتيك دانشگاه يوتاى آمريكا با مطالعه كروموزوم تلومر مى توان طول عمر افراد را تشخيص داد. براساس اين تحقيقات اندازه كروموزوم تلومر كه بخشى از توالى DNA است رابطه مستقيمى با طول عمر انسان دارد. به اعتقاد اين دانشمندان افرادى كه طول كروموزوم تلومرشان بزرگ تر از ساير هم سن و سال هايشان است به طور متوسط پنج سال بيشتر از آنها عمر مى كنند. همچنين گروهى از دانشجويان آمريكايى با تحقيقات به عمل آمده دريافتند كه طول عمر انسان به سه عامل دماى بدن، ميزان انسولين و مقدار پيوند DGEA-C (تنظيم كننده هورمون و فعال ساز بيولوژيكى بدن) بستگى دارد. براين اساس ميزان كم انسولين در بدن و مقدار زياد پيوند DGEA-C باعث افزايش طول عمر مى شود. با توجه به نتايج اين تحقيقات و بررسى آمار ژنتيكى، بيشترين طول عمر در جهان متعلق به كشورهاى ژاپن، سنگاپور، آندورا و ماكائو است و كمترين طول عمر افراد متعلق به كشورهاى آفريقايى است كه از اين ميان موزامبيك با متوسط ۳۱ سال كمترين طول عمر را در جهان داراست.